Ik stond pas in een drol. Echt zo'n vette hondendrol. Ik stond er middenin en de smurrie puilde aan beide kanten onder m'n profielzolen uit. Ik probeerde het dikste eerst in een grasperkje af te vegen, maar het meeste moest ik thuis met warm water zien weg te krijgen. Toen ik daar zo mee bezig was, bedacht ik mij, dat het eigenlijk al een hele tijd geleden was dat een dergelijke glijpartij mij overkwam. Ik kon mij de laatste niet eens meer herinneren. Kijk ik beter uit? Of is de stad schoner geworden? Volgens mij het laatste. Ik herinner me bijvoorbeeld dat de baasjes vroeger werden aangespoord om de hond in de goot te laten poepen. Tegenwoordig geldt er in alle gemeenten een opruimplicht en ik heb de indruk dat men zich daar best goed aan houdt.
Van de nieuwe begrippen van 2011 is het begrip 'sociale media' wel het meest mismaakte. Als het goed is, is ieder medium sociaal. Want een goed medium legt een verbinding tussen mensen. Het klinkt alsof er iets heel nieuws is uitgevonden, maar ik vind het verdacht en ook een beetje griezelig dat bij twitter en facebook opeens expliciet wordt gemaakt, dat het sociale media zijn. Is een leuke verjaardagskaart dan niet meer niet sociaal? Een tijdschriftartikel of een telefoongesprek? Of deze column? Je moet trouwens toch al erg oppassen met modernistisch taalgebruik. Als mensen zeggen: 'Dat wil je niet weten!', betekent het meestal dat je dat nou juist heel graag wilt weten en als mensen roepen dat iets 'werkelijk helemaal nergens over gaat', betekent het meestal dat het over substantiële bedragen en grote hoeveelheden gaat. Maar dat terzijde.
De bestuursleden van afdeling Amersfoort schrijven bij tourbeurt een stukje voor de digitale nieuwsbrief. Deze maand is het weer de beurt aan Frank van der Vleuten. "Wij zijn in Amersfoort komen wonen toen mijn vrouw zwanger was. Aan de leeftijd van Bobbie kan ik zien dat we hier al weer bijna vier jaar leven. Wat ons meteen aansprak was de taartpunt van groen en natuur die net naast ons wijkje, de Luiaard, tot aan de Monnikendam reikt."
Ik wil het nog een keer over taal hebben. Namelijk over liegen en draaien. In de politiek is dat toegestaan. Sterker nog: het is eerder regel dan uitzondering. Het wordt zelfs toegejuicht. Dat wist iedereen natuurlijk al, maar het debat over onze Angolese vriend Mauro Manuel heeft dat nog eens op een onsmakelijke manier duidelijk gemaakt.
In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God. Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat niet bestaat (Joh 1:1-3). Er zijn weinig bronnen gezaghebbender dan de Bijbel.
'Technologie is zondermeer in staat om aan alle wensen van de mondiale samenleving tegemoet te komen en om alle noden op te lossen,' zei Adriaan van Deventer. Hij was universitair docent en gaf in het studiejaar 1977-78 het bijvak 'Duurzaamheid in Techniek' (afgekort DiT) aan de vakgroep Chemie van de Stichting Opleiding Leraren (afgekort SOL). Ik zat wat verloren in de veel te grote collegezaal van het fonkelnieuwe gebouw aan de Archimedeslaan te Utrecht.
Gelukkig, de stier staat er weer. Onze Stier. Thijs Trompert heeft een formidabele prestatie geleverd. In 2009 werd de eerdere houten stier door kennelijke cultuurbarbaren in de fik gestoken. Het is bijzonder te merken hoezeer je een kunstwerk kunt missen, vooral als dat op zo'n laffe manier van je wordt afgepakt. Onze Stier verbindt Amersfoorters. Het is een stukje gematerialiseerde geschiedenis geworden: het tijdelijke beeld, de fik, het gemis en nu weer een nieuwe stier. Sterker door strijd. Zoiets.
De meest irritante reclames waar we in allerlei media nu al geruime tijd op worden getrakteerd, zijn wel de reclames van de Nederlandse Energiemaatschappij. Met twijfelachtige onderzoeken en prijsvergelijkingen met andere leveranciers, proberen Maurice de Hond cum suis ons ervan te overtuigen dat we wel gek zijn als we niet onmiddellijk overstappen. Ik heb niet zo'n prettig gevoel bij opdringerige reclame. Het gaat altijd maar om één ding: men belooft dezelfde stroom tegen een lagere prijs dan de concurrent.
De bestuursleden van afdeling Amersfoort schrijven bij tourbeurt een stukje voor de digitale nieuwsbrief. Deze maand is het de beurt aan campagnecoördinator Jorien van Maanen: "Ik zie mezelf nog zitten aan de grote keukentafel bij mijn ouders. Het zal ongeveer twintig jaar geleden zijn en de landelijke verkiezingen stonden voor de deur. Eigenlijk had ik geen idee op welke partij ik moest stemmen en dat ging ik eens goed uitzoeken had ik mij voorgenomen."
Ik heb wiskunde gestudeerd. Niet iedereen weet dat. Daarom zeg ik het maar even. Het is lang geleden en ik weet er niet meer heel veel van, maar ik weet nog wel dat een juiste manier van rekenen belangrijker werd gevonden, dan het vinden van het juiste antwoord. Je haalde bij een tentamen een voldoende, als je een wiskundig probleem op de juiste manier te lijf ging, ook al was het antwoord dat je gaf, onjuist. Je kreeg daarentegen een vette onvoldoende als je een goed antwoord wist op te hoesten, zonder blijk te geven van inzicht. Voor een juiste uitkomst kreeg je twee punten, voor de juiste bewijsvoering acht. En terecht. Als het gaat om iemands discussievermogen, is dat allemaal anders. Zeker de laatste jaren mag je straffeloos allerlei meningen verkondigen zonder daarvoor argumenten te geven. Het lijkt alleen om de uitkomst te gaan, niet om de bewijsvoering.
